Dünyaca tanınmış seçkin sanatçıların katkılarıyla klavsen, saksofon, viyola da gamba, blok flüt, ney gibi çok farklı enstrümanların kullanıldığı ancak bunlardan herhangi biri, ikisi, üçü, vb. ile karakterize edilmesi tek başına yeterli olmayan bir albüm elektroakustisch!. Çünkü Alper Maral’ın synthesizer’a müzikte gerçek işlevini kazandırmaya yönelik uzun süreli çabasından çok yoğun izler taşıyor. Bir yandan piyano ile synthesizer arasındaki tek ortak noktanın siyah ve beyaz tuşlar olduğunun altını çizerken, bir yandan da kullanılan tüm enstrümanların birbirinin ve nihayet elektronik ortam içinden geçerken özgürleşmelerini talep eden bir müzik var ortada.

İsminden de anlaşılacağı üzere elektronik ve akustik birlikteliğin ötesinde bir karmaşa vaat ediyor elektroakustisch!..Yazılı parçaların yanında doğaçlamaların önünü, öncelikle kafasında duyduğu ses yönünde açan Alper Maral, elektroakustisch!’teki parçaları farklı dönemlerde tamamlamış. Aralarında tiyatro, sinema ve belgesel için yazılmış yapıtların da bulunduğu bu albüm, temaları dolayısıyla da bugüne kadar benzeri görülmemiş bir dinleme serüveni sunuyor. Hiç bir şeyin göründüğü kadar kolay, ancak hiç bir şeyin de korkulduğu kadar zor olmadığını kendi üslubunca hatırlatan elektroakustisch!’i kavrayabilmek için albümdeki aynı isimli parça ile birlikte ‘Şeytanın Sözlüğü’ndeki maddelere göz atmakta fayda var.

Besteci, yorumcu ve akademisyen kimlikleriyle ‘yeni müzik’inin Türkiye ve daha çok da dünyada en renkli isimlerinden olan Alper Maral’ı izlemek ve elektroakustisch! dinlemek her tür müzikseverin ‘menfaati icabıdır’!